| تبليغات | X |
 |
 |
|
| و عشق صداي فا صله هاست فا صله هايي كه غرق ابهامند |
|
تو اون شام مهتاب كنارم نشستي
عجب شاخه گل وار به پايم شكستي قلم زد نگاهت به نقش افريني كه صوزتگري را نبود ايچنيني پریزاد عشقو مه اسا کشیدی خدا را به شور تماشا کشیدی تو دونسته بودی که خوش باورم من شکفتیو گفتی از عشق پرپرم من تا گفتم كي هستي تو گفتي يه بي تاب تا گفتم دلت كو تو گفتي كه درياب قسم خوردي بر ماه كه عاشق تريني تو يك جمع عاشق تو صادق تريني همون لحظه ابري رخ ماه اشفت به خود گفتم اي واي مبادا دروغ گفت گذشت روزگاري از اون از اون لحظه ي ناب كه معراج دل بود به درگاه مهتاب در اون درگه عشق چه محتاج نشستم تو هر شام مهتاب به پايت شكستم تو از اين شكستن خبر داري يا نه؟ هنوز شور عشقو به سر داري يا نه؟ هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری من اون ماه دادم به تو یادگاری |
|
+ نوشته شده در
شنبه دهم اردیبهشت 1384ساعت 20:9 توسط پونه |
|
|
كوچه شهر دلم
از صداي پاي تو خاليه............ نقش صد خاطره از روزاي دور عابر اين كوچه خياليه به شب كوچه ي دل
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1384ساعت 13:30 توسط پونه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
بر فراز تپه ها سخن ميگويم
زيرا كه تو ترانه هاي تاريكي من را نمي شنوي و سايش بالهاي مرا بر ستارگان نمي بيني و من گويي نمي خواهم تو ببيني و يا بشنوي مي خواهم با شب تنها باشم. |
| پیوندها |
|
بهانه من باران یخ هوای خنک استغنا رهگذر باد هبوط راز گل سرخ سوخته دل |
|
RSS
|